شعرایرج میرزا
خودتوعوض نکن
يك خانم 45 ساله كه بدليل حمله قلبي در بيمارستان بستري بود ، در اتاق جراحي كه كم مانده بود ناگهان مرگ را تجربه كند ناگهان در رويا خدا رو ديد!
از خدا پرسيد آيا وقت من تمام است؟ ادامه مطلب
سالک
پيرمردي بر قاطري نشسته بود و از بياباني ميگذشت . سالكي را بديد كه پياده بود . پيرمرد گفت: اي مرد به كجا رهسپاري؟
سالك گفت: به دهي كه گويند مردمش خدانشناسند و كينه و عداوت ميورزند و زنان خود را از ارث محروم ميكنند.
پيرمرد گفت: به خوب جايي ميروي.
سالك گفت: چرا؟ ادامه مطلب
قدرخانواده ات را بدان
مردي كه در حال عبور بود برخورد كردم
- اوو !! معذرت ميخوام
- من هم معذرت ميخوام ، دقت نكردم.
ما خيلي مودب بوديم ، من و اين غريبه ، خداحافظي كرديم و به راهمان ادامه داديم.
اما در خانه با آنهايي كه دوستشان داريم چگونه رفتار ميكنيم؟ ادامه مطلب
نامه ای از خدا
ديشب ، آخر وقت ، خواستم كتاب قطوري از قفسه بالاي كتابخانه بردارم ، چهارپايه برگشت . دستم را به لبه قفسه گرفتم ، قفسه كشيده شد ، از ته دل ناليدم: خدايا كمكم كن . قفسه روي سه پايه ايستاد . چند جلد كتاب به اطراف پراكنده شد . عجيب بود! گوشه قفسه به پرده پنجره گير كرده بود.
پرده را نوازش كردم كه جان مرا نجات داده است! قفسه را به حالت اول برگرداندم ، رديف كردن كتابها را به روز بعد موكول كردم و بالشي زير سرم گذاشتم و خوابم برد . در خواب ديدم كه فرشته اي به سراغم آمده و نامه اي را به طرف من گرفته است . دستم را دراز كردم . ديدم نامه اي از خداست . نامه را خواندم و سخت گريه كردم به خاطر غفلتم ... مضمون آن نامه اين بود: ادامه مطلب
به نام خداوند بخشاینده مهربان
شعر زیبای مادر از ایرج میرزا:
داد معشوقه به عاشق پيغام كه كند مادر تو با من جنگ
هركجا بيندم از دور كند چهره پرچين و جبين پر آژنگ
با نگاه غضب آلود زند بر دل نازك من تيري خدنگ
مادر سنگدلت تا زنده است شهددر كام من و تست شرنگ
نشوم يكدل و يكرنگ ترا تا نسازي دل او از خون رنگ
گر تو خواهي به وصالم برسي بايداين ساعت بي خوف و درنگ
روي و سينه تنگش بدري دل برون آري از آن سينه تنگ
گرم و خونين به منش باز آري تا برد زآينه قلبم زنگ
عاشق بي خرد ناهنجار نه بل آن فاسق بي عصمت و ننگ
حرمت مادري از ياد ببرد خيره از باده و ديوانه زبنگ
رفت و مادر را افكند به خاك سينه بدريد و دل آورد به چنگ
قصد سرمنزل معشوق نمود دل مادر به كفش چون نارنگ
از قضا خورد دم در به زمين و اندكي سوده شد او را آرنگ
وان دل گرم كه جان داشت هنوز اوفتاد از كف آن بي فرهنگ
از زمين باز چو برخاست نمود پي برداشتن آن آهنگ
ديد كز آن دل آغشته به خون آيد آهسته برون اين آهنگ:
آه دست پسرم یافت خراش آه پای پسرم خورد به سنگ ....
بالاخره بعد از کش وقوس های فراوان تصمییم گرفتم که به جمع وبلاگ نویسان بپیوندم چون دل نوشته هائی داشتم که در طول سال های گذشته هراز گاهی که فرصت پیدامیکردم یادداشت می نمودم قسمتی ازآن خاطرات تلخ و شیرین زندگیم است وقسمت دیگر مطالب خواندنی وجالبی هستند که هنگام مطالعه یادداشت کرده ام واز همه مهمتر اینکه بیش از 28 سال است که در زمینه تعاونی ها فعالیت میکنم واطلاعات اندکی در این رابطه دارم که ا میدوارم با به اشتراک گذاشتن آنها در زمینه رشد وشکوفائی فرهنگ تعاون نقش اندکی داشته باشم چون اعتقاددارم که تعاون شاه کلیدی است که باآن هر در بسته ای را می توان باز نمود