پس انداز کردن
پس انداز کردن
پس انداز کردن و پس انداز داشتن امر معقول وشناخته شده ای است که همه ما کم وبیش با آن آشنائی داریم و هر عقل سلیمی آن را درک می کند، اما نکته مهم اینجاست که ممکن است اهمیت پس انداز و آثار و نتایجی که برای فرد و خانواده دارد برای بعضی ازافراد روشن نباشد وبه آن توجه چندانی نداشته باشند
پس انداز و میزان آن یکی از عوامل نشان دهنده میزان توسعه یافتگی جوامع است. جوامع کمتر توسعه یافته، پس انداز کمتری دارند. این اصل را می توان به خانواده ها نیز تعمیم داد. به این معنا که خانواده های مرفه، پس انداز بیشتری دارند و هر چه وضعیت اقتصادی خانواده ضعیفتر باشد، پس انداز کمتری نیز دارد
ما معمولأپس انداز را به دو شیوه غیر نقدی ونقدی انجام میدهیم . پس انداز غیر نقدی شامل مجموعه وسایل و لوازم و موجودی هایی است که هر کدام از ما درطول زندگی تهیه میکنیم.وپس انداز نقدی هم پولهائی است که بصورت سپرده دربانکها نگهداری میکنیم ولی به غیر ازپول نقد و موجودی هائی که آنها را با پرداخت پول به دست آورده ایم و می توانیم آنها را دوباره به پول تبدیل کنیم پس انداز و موجودی دیگری هم داریم که با روابط اجتماعی به دست آورده ایم که به پول نقدتبدیل نمی شوند؛ اگر چه ممکن است مبنایش دریافت پول باشد. این گروه آخر به نام سرمایه اجتماعی شناخته می شود؛ مانند: اعتماد اجتماعی.
ازآنجائیکه پس انداز کردن یکی از راه های سهیم کردن نسل آینده در دارایی هایی که امروز در اختیار ماست می باشد. باید در حفظ و حراست از این دارایی ها، تلاش وکوشش کنیم وبرای افزودن بر آن جدی باشیم تا ضمن اینکه زندگی جاری رابا راحتی وآسایش بیشتری سپری میکنیم آیندگان هم پشتوانه های قویتری داشته باشند.
پس انداز فقط با فعالیت سرپرست خانواده حاصل نمی شود، بلکه همه اعضای خانواده باید درآن سهیم باشند. وبرای این کار نباید دیگران را مجبور به انجام دادن فعالیتی کنیم که به پس انداز منتهی شود، بلکه باید زمینه ای فراهم کنیم که دیگراعضاء خانواده با شناخت و آگاهی و بنا بر میل و اراده خود به آن بپردازند؛ از این رو، گفتگو در خانواده درباره راه های پس انداز و رابطه صرفه جویی با آن و تأثیر پس انداز در زندگی آینده و نقش آن در ایجاد اطمینان خاطر و کاهش فشارهای روانی، به مشارکت درست و فعال اعضای خانواده می انجامد.
بنابر اینلازم است که درباره پس اندازباید بیشتر بیندیشیم و راه های گوناگون آن را بررسی کنیم و برای به دست آوردن آن تلاش کنیم. به هر میزان و از هر کجا که آغاز کنیم، برای خود و دیگران مفید خواهیم بود.
برای اینکه در طول زمان پس اندازهای غیرنقدی ما حفظ شودبایدازآنهامراقبت نمود؛چون با افزایش طول عمر هر وسیله واز بین نرفتن آن، استهلاک آن در زمان طولانیتر وکمتر می شودوخود بخوداین امر باعث خواهدشد که خانواده دیرتر نسبت به خرید وسیله جایگزین اقدام کند.به عبارت دیگر، خانواده، با فاصله زمانی بیشتری برای خرید وسیله جایگزین، پول می پردازد. اگر از وسایل زندگی و وسایل شخصی به خوبی مراقبت شود، با افزایش طول عمر آن،هزینه های ثابت خانواده کاهش می یابد. با کاهش هزینه هاامکان پس انداز پولی افزایش می یابد
در گروه پس اندازهای اجتماعی نیز باید در جهت حفظ و تقویت آن تلاش کنیم چون سرمایه های اجتماعی مانند اعتماد جامعه موجب می شود خانواده با مشکلات کمتری مواجه شود.
از آنجا که منابع خانواده محدود است، تهیه تمام کالاها و خدمات مورد نیاز خانواده ممکن نیست وپس انداز کردن کار آسانی نمی باشد برای اینکه بتوانیم قسمتی از منابع خانواده (زمان، درآمد، فضای زندگی و ...) را پس انداز کنیم باید از میان خواستهای خود انتخاب به عمل آوریم . انتخاب از میان خواستههای مختلف با توجه به هزینهها، وظیفه اصلی ما است. باید همیشه به دنبال بهترین انتخاب باشیم و بهترین انتخاب برای ما، انتخابی است که بیشترین رضایت خاطر را برای اعضاء خانواده به بار آورد.برای اینکه به این هدف برسیم باید هزینهها را برآورد کنیم.ودر نظر داشته باشیم که هزینه تنها آن مبلغی نیست که ما میپردازیم، بلکه فرصتهای از دست رفته هم جزو هزینههای ماهستد.
بایدپولشناس باشیم و هنر درست خرج کردن که هنر مهمی در زندگی است را بلد باشیم
باید بودجه ای برای هزینه های زندگی تنظیم وبرمبنای آن امور جاری زندگی را برنامه ریزی کنیم مثلاً برای هزینه های ضروری مانند اجاره، قبض تلفن، موبایل، برق، خورد و خوراک، پوشاک و ... فهرستی تهیه و با توجه به هزینههائی که این مخارج در ماه قبل برای ما داشتهاند رقمی را جلوی هرکدام یادداشت کنیم. جمع این رقم پولی خواهدبود که تا آخر ماه باید دراین رابطه مصرف شود. پس از تهیه فهرست میتوانیم جلوی هر مورد بنویسیم چهطور میتوانیم هزینه هر کدام را کاهش دهیم وهمچنین برای هزینههای غیرضروری لیسی تهیه واز خودتان سوال کنید آیا این خرج در زندگیام مؤثر است؟ و اگر موثر است، چهقدر؟ مثلاً سفر تابستانی حتماً در روحیه شما مؤثر است ولی اگر پس از بازگشت با مشکل بیپولی روبهرو شوید، خرجی اضافه و بدون دوراندیشی بوده. حالا اگر این مشکل را نداشته باشیم میتوانیم دردفتر هزینهها یادداشت کنیم که در سفرهای قبلی چند مورد خرج اضافه (مانند غذای زیاد یا خرید سوغات بیمصرف و تزئینی) داشتهام. این مخارج را از سفر حذف میکنم.
یک مورد دیگر، رفتن به رستورانها و کافیشاپها است. بسیاری از ما در برنامه خود، هفتهای یک شب در رستوران شام میخوریم که میتوانیم آن را به سه هفته یکبار تقلیل دهیم. یک هفته را میتوانیم با غذای خانگی به طبیعت برویم و هفته سوم را در خانه، میز قشنگی برای اهالی منزل می چینیم.ویا زمانیکه در تنگنای مالی قرار دارم بهجای پرداخت مبلغ باشگاه ورزشی از ورزش صبحگاهی درپارکها استفاده می کنم. اگر همه مخارج ضروری و غیرضروری را بنویسید و جلوی آنها راه صرفهجوئیاش را هم یادداشت کنید، این موارد قابل اجرا میشود.
هر شب باید چند دقیقه را به ثبت مخارج روزانه خود، از ریز تا درشت، اختصاص دهیم. با این کار، هم حساب خرج دستتان میآید، هم پس از مدتی متوجه برخی مخارج میشویم که دائماً در زندگی ما تکرار میشوند و هیچ ضرورتی هم ندارد؛ فقط عادت کردهایم
اکثرما با مهمان رودربایسی داریم و برای یک نفر به اندازه چهار نفر تدارک میبینیم یا همیشه دوستی ولخرج هستیم و مجبور به خرجهای غیرضروری میشویم. باید بدانیم با پذیرائی مفصل از مهمان، او را هم معذب میکنیم و به فکر جبران میاندازیم
معمولأما برای پوشاندن کمبود اعتماد به نفس، به طرف خرید کردن هجوم میبریم تا دوستان و آشنایان را تحت تأثیر قرار دهیم. ولی آنها هم احتمالاً باهوش هستند و زیاد تحت تأثیر این خریدهای عجیب و غریب قرار نمیگیرند؛ بلکه خیلی زود اصل قضیه را میفهمند
بعضی وقتها چون بیکاریم برای اینکه حوصله ما سرنرودخریدمیکنیم ویا شام را با دوستان صرف میکنیم. این کار ما هم ضرر مالی داردوهم مقطعی و کوتاه مدت است. باید علائق واقعیخودرا پیدا کنیم تا مفید واقع شویم.
وقتی برای خریدبه مغازهای میرویم و جنسی را قیمت میکنیم. چنان از اخم آقای فروشنده جا میخوریم که خجالت میکشیم بگوئیم گران است و آن را میخریم یا خجالت میکشیم بگوئیم مایل به رفتن به رستورانی مناسب بابودجهام هستم. باید گفت تا زمانیکه به دیگران بیشتر از خودمان اهمیت میدهیم همیشه آخر ماه مبلغی پول کم میآوریم.
بالاخره بعد از کش وقوس های فراوان تصمییم گرفتم که به جمع وبلاگ نویسان بپیوندم چون دل نوشته هائی داشتم که در طول سال های گذشته هراز گاهی که فرصت پیدامیکردم یادداشت می نمودم قسمتی ازآن خاطرات تلخ و شیرین زندگیم است وقسمت دیگر مطالب خواندنی وجالبی هستند که هنگام مطالعه یادداشت کرده ام واز همه مهمتر اینکه بیش از 28 سال است که در زمینه تعاونی ها فعالیت میکنم واطلاعات اندکی در این رابطه دارم که ا میدوارم با به اشتراک گذاشتن آنها در زمینه رشد وشکوفائی فرهنگ تعاون نقش اندکی داشته باشم چون اعتقاددارم که تعاون شاه کلیدی است که باآن هر در بسته ای را می توان باز نمود