یکی ازاز خصوصیات برجسته انسان جرأت است مشروط براینکه شخص ازآن استفاده کند به زبان دیگر اگرفردی دراوج سرعت توان توقف آنی را داشته باشد ودراوج یکنواختی ویأس روحیه شادابی خویش راحفظ کند به چنین شخصی با جرأت گفته میشود این خصوصیت ارزشمند باید با آموزش وکسب مهارت دروجود انسان درونی شود بدین سان فرد بنحو احسن ازمواهب زندگی بهره مند میشود          (کلنل جان روسما)

دررابطه با مطلب فوق خاطره ای از رانندگی پسرم وجود دارد که برایتان نقل میکنم مدتی بود وقتیکه از شهر خارج میشدیم وبه محل خلوتی میرسیدیم پسرم اصرار میکرد که به اواجازه بدهم تا رانندگی کند همیشه به آن ها میگفتم هردونفرتان باید به آموزشگاه بروید وسعی کنید که گواهینامه بگیرید وقتیکه مجاز بودیدید رانندگی کنیدآنوقت ماشین رابشماخواهم دادیک روزوقتیکه از شهرخارج شدیم پسرم خیلی تلاش داشت که به من بگوید من رانندگی بلدهستم وشما به من اجازه نمی دهید که رانندگی کنم مادروخواهرش هم خیلی علاقه داشتند که اوپشت فرمان بنشیند من هم بدم نمی آمد که فرمان را به اوبدهم تا بفهمد که رانندگی کارآسانی نیست وباید تمرین داشته باشد راستش را بخواهید من مطمئن بودم که علیرضا نمی تواند ماشین را حرکت دهد چه رسد به اینکه بخواهد رانندگی کند بالاخره برای اینکه به آنها ثابت کنم که بدون رفتن به آموزشگاه نمی توانند رانندگی کنند به مکان خلوتی که رسیدیم اجازه دادم که پشست فرمان بنشیند هنوزداشتم برایش توضیح میدادم که کلاج ودنده چیست که متوجه شدم علیرضا حرکت کرد کمی که رانندگی کرددرکمال ناباوری دیدم اوخیلی خوب رانندگی میکند گفتم چندساعت تعلیم دیده ای گفت هیچی باورم نمی شد بالاخره بعد از کلی سوال وجواب اوگفت من همیشه با کامپیوتر رالی (مسابقه با ماشین)بازی میکردم و وقتیکه پهلوی شما می نشستم به حرکات دست وپای شما توجه میکردم وهمیشه در ذهنم تمرین میکردم واین چیزها را یادگرفته ام ولی این برایم باورکردنی نبود بادیدن این صحنه همسرم که خوشحال شده بود گفت افروز هم شانس خودش راامتحان کند.دخترم وقتیکه پشت فرمان نشست سوال کرد که دنده کدام است و..... خلاصه افروز نتوانست ماشین را حرکت دهد حق هم همین بود این موضوع باعث شد که من به علیرضا بیشتراطمینان کنم واوهم بیشترازپیش تشویق شد وافروز هم عقب نشینی کرد بعدازمدت کوتاهی علیرضا گواهینامه راگرفت وبه یک راننده زبردست مطمئن وخوب تبدیل شد ولی افروز گرفتن گواهینامه را به آینده موکول کرده وهیچ علاقه ای هم به رانندگی نشان نمی دهد

     زمانیکه به گذشته فکرمیکنیم تأسف میخوریم وزمانیکه به آینده می اندیشیم دستخوش ترس ووحشت می شویم پس عاقلانه این است که به زمان حال بیندیشیم وهرروزمان رابه سان یک معجزه روحبخش تلقی کنیم                (دیل کارنگی)