سخنانی از دکتر علی شریعتی
اینجا آسمان ابریست ...
اینجا آسمان ابریست ، آنجا را نمیدانم…
اینجا شده پائیز ،
آنجا را نمیدانم…
اینجا فقط رنگ است
، آنجا را نمیدانم…
اینجا دلی تنگ است
، آنجا را نمیدانم.
وقتی که بچه بودم
هر شب دعا میکردم که خدا یک دوچرخه به من بدهد. بعد فهمیدم که اینطوری فایده
ندارد. پس یک دوچرخه دزدیدم و دعا کردم که خدا مرا ببخشد.
هی با خود فکر می
کنم ، چگونه است که ما ، در این سر دنیا ، عرق می ریزیم و وضع مان این است و آنها ، در آن سر دنیا ، عرق می خورند و وضع شان آن
است!
نمی دانم ، مشکل در نوع عرق است یا در نوع ریختن و خوردن…!
-----
دل های بزرگ و
احساس های بلند، عشق های زیبا و پرشکوه می آفرینند.
-----
اما چه رنجی است
لذت ها را تنها بردن و چه زشت است زیبایی ها را تنها دیدن و چه بدبختی آزاردهنده
ای است تنها خوشبخت بودن! در بهشت تنها بودن
سخت تر از کویر است.
-----
اکنون تو با مرگ
رفته ای و من اینجا تنها به این امید دم میزنم که
با هر نفس گامی به تو نزدیک تر میشوم . این زندگی من است.
بالاخره بعد از کش وقوس های فراوان تصمییم گرفتم که به جمع وبلاگ نویسان بپیوندم چون دل نوشته هائی داشتم که در طول سال های گذشته هراز گاهی که فرصت پیدامیکردم یادداشت می نمودم قسمتی ازآن خاطرات تلخ و شیرین زندگیم است وقسمت دیگر مطالب خواندنی وجالبی هستند که هنگام مطالعه یادداشت کرده ام واز همه مهمتر اینکه بیش از 28 سال است که در زمینه تعاونی ها فعالیت میکنم واطلاعات اندکی در این رابطه دارم که ا میدوارم با به اشتراک گذاشتن آنها در زمینه رشد وشکوفائی فرهنگ تعاون نقش اندکی داشته باشم چون اعتقاددارم که تعاون شاه کلیدی است که باآن هر در بسته ای را می توان باز نمود