روز برات    

روزِ بَرات حتماً مُردَا همِه دِ غَمَاَن 

                     سِر خاک هَرِ چِه گُویِیِ حَرفُوُن شُمار مِفَهمَن 

گُویا پِدَر علی اَکبَر سی سال پیش بِمُردِهِ   

                       بَچُوُک مِگُفِت کِهِ مِمِهِ سَالُوُر وَر شُمُردِهِ

سِر خاک هِیِ مِگُفتِه ، بابا بیا نِگِا کُو     

                       شَهرِ فَرنگِ اِینجِه ، بابا چِشُون خُو وا کُو

مِثِلِ قَدیم جَوُنُو مُویُون دِراز دارَن 

                   پِرَن گُلی مِپُشَن عِشِوِه و ناز دارَن

بابا دِ خُو مِدیدی آدم بِرِهِ هَوا شُو

                     هَر رُو سَوارِ مُوشَک سَفَر کُنِهِ به ماه شُو

تو هَر سِرایه بابا تِلوزیونه آَیِه  

                     هَر کار کُنَن دِ تِهرُو رُو شیشه وَر میایِه

باور کُنِی کِه بابا ، نِرخُو هَمِهِ گِرُونَه  

                گوشت و برنج نیایِه تُخمُ مرغِهِ پَنج قِرونَه

دِل مُو مِگِه کِه گُویُم رُوغِهِ چِه نِرخِه دَارِه 

                    جُون پِدَرمِتَرسُم سَکتِه کُنی دوباَرِه

ایِ دوره وُ زَمُونِه شِنیدَنِی زیادَه      

                   خَبَر مَبَر وِلِش کُو ، که دیدنی زیادَه

سِر خاک هِی مُگُفتِهِ صَقِدِه پِسر کَلَو شُوُم

                           دِلِمُو کِشیدِهِ تُو خاک بیخِ پِدِرتُو بَاشُم

اینجِه خیال مِکِردُم ، بابا وَ سَر صِدا شُو

                             از حَرَکاتِ مِمِهِ وَ شیونُو نَوا شُو

گُفتِه کِه ای علی جُو اَگَر مِمِهِ ر بیاری

                      جُونِ پِدَر مُو خَم شُو از خاک هَم فَراری

ربانی ای چَرَندُو ر خُود لَفظِ بیرجندی 

                      گُفتِه کِه شاید تُو هَم کمی بِخندی